*Her insanın bir ‘hale’si varmış..
Kendi özünde barındırdığıona has duyguları..
Biraz daha somutlaştırırsak duyguların rengi varmış.. ( :
Sarı
Kırmızı
Pembe
Mavi
Mor
Turuncu . .

Sahi !
Senin halen ne renk diye hiç düşündün mü?
Hangi renk cümbüşüne aitsin diye?
Kendi duygularınıkendini bildin mi?
Biliyo musun?
Söylesene. . ( :

Sen çok biliyosun diyosun belki..
Biliyorum evet!..
Benim halem ne miydı..

*Benimkisi sıcacık sarımıydı?
Mahçup turuncumu?
Yoksa ketum metalik mormuydu?

…

Benimki ne safkatıksız beyaz‘dı..
Nede içine aldığı gibi tüm duyguları soğuran siyahtı..

Gri‘ydı benimkisi..
Her tonundan avuç avuç ruhuma serpilmiş
işlenmiş katıksız gri..

Zaman zaman buhemiyle içine alan başka diyarlara başka şehirlere sokaklara kokulara insanlara çeken..
Seni başkalaştıran!..
Açığından (:
[açık]Griydi..

Kimi zamanda hiddetiyle
öfkesiyle
Başı buyrukluğuyla esip kavuran..
[koyu]Griydi..
Kara değildi hiç..Can acıtmıyandı..

Ortası yoktu benimkisinin.
Ya tam dingindi bir göl gibi..
Yada havzasından çıkacak sandığın deli bir akarsuydu..

Ortası yoktu..
Yoktu..
Yokt..
Yok!..

Sahi !
Söylesene senin halen ne renk[di]??. .

FORUMDAN OKUMAK İÇİN TIKLAYIN.

Hep düşündüm ne buldun bende nasıl sevebildin bu kadar diye ,
Şaşırdım her seferinde sana ..
Sonra inandım sevgine , baktım kolların açıktı
Gözlerinde aşk vardı üstelik .
Ne duruyorum dedim kendime gözlerimi kapattım o anda !
Sana yürüdüm yavaş adımlarla , koştum sonra ..
Bi an geldi tökezledim düşmedim ama tökezledim işte …
Doğruldum gözlerim açıktı , öylece bakakaldım sana .
Kollarını kapatmıştın..
Durduramadı bu beni yine kapattım gözlerimi hız kesmeden koşmaya başladım sana !
Sen vakit kaybettiğimi düşünüp bana olan inancını yitirirken ,
Ben koşuyorum hala sana başım dimdik ..
Geliyorum sana hemde zamanında belki de daha önce ..
Sen yine de açmazsan kollarını bana ,
Diz üstüne çöker bacaklarına sarılırım ..
Biliyorum aşkın gururu olmaz benim yok !Yada kim bilir yine inanırsan açarsan kollarını bana ve aşkıma ,
Öyle sıkı sarılırım ki sana zaman bile ayıramaz bizi !
İki sonu var bu yolun ya seninle yada sensiz ama yaşanacak bu AŞK !

FORUMDAN OKUMAK İÇİN TIKLAYIN.

Her giden ardında bir bekleyen bırakır Bazen ister bekle beni der, bazen de bekleme hayatına devam et der Bu bekleme demenin ardında bir beklenme isteği vardır hep.

Ve her kalan yüreğindeki acısıyla bekleyeceğim der Dönmeyeceğini bile bile, gelmeyeceğini bile bile, sevmeyeceğini bile bile Ve bekler…

Yanı başımızdayken fark etmediğimiz bir çok ayrıntı takılır hafızalara Oysa ne güzelmiş yaşanılanlar dersiniz Meğer ne çok sevmişim dersiniz Ve belki de hiç sevilmediğinizi fark edersiniz En acısı da budur ya zaten Sevilmeden sevdiğinizi fark ettiğinizde beyninizi yer binlerce soru Başlarsınız cevabı besbelli olan sorulara kendinizce cevap aramaya…

Ve sorgulama zamanı gelir kendinizce Oysa unutursunuz bir şeyi “Aşk Sorgulanmadan Yaşanmalıdır”

Baktığınız her yer “onda” biter Gördüğünüz her şey de “onu” ararsınız Aynadaki görüntünüzde bir yansıma, sokaktaki köşe başında bir kucaklaşmadır “o” Yağan yağmurdur, denizdeki yakamozdur “o”, gecelerin ayı, gündüzlerin güneşidir “o”

Ve son cümleler dökülür artık dilinizden “O” Mutlu Olsun Yeter Diyebileceğiniz bir şey kalmamıştır çünkü Tıpkı yüreğinizi sizden aldığı gibi giderken cümlelerinizi de götürmüştür yanında…

Sessizlik kalır geriye biten bir sevgiden Ve Ayrılık Urganı kalır boynunuzda “yağlı bir ilmek gibi” Sanki biri ha çekti ha çekecek Durdu sanırsınız dünyayı ha battı ha batacak Ama ne dünya durur nede o ilmek çekilir Hayat devam ediyordur ve bu çarkın içinde sizi de bilmediğiniz başka diyarlara sürüklüyordur…

Bitecek sanırsınız acınızı bitmez Sadece bir yerlere saklanır yüreğinizdeBir şarkıda, bir şiirin içli mısralarında ve belki de bir sözde kanamaya hazır bir yaradır o artık…

“Sessizliğin İçinde Bir Çığlık, Karanlığın İçinde Bir Işık, Yürekte Kapanmaz Bir Yaradır Artık O”

Devamını İçin Tıklayın >>