Galiba ben sevmişim!

Satırlar dilsizdir!
Sen, tercüme et kendine bu saçmalığı.
…
Atamazsın
Atsan uzaklaşamazsın
Uzaklaşsan yapamazsın
…
Koy bir kenara
Atasözlerine aldan
Belki bir gün lazım olur
…
Bu mektup sana!
Adını alfabeden uyduramadım!
Tarifini ise hiç yapamadım
…
Nerde dediler
Uzakta dedim
Dünya yalan
Dünyada diyemedim
…
Belki bir yıldız
Beklide o kızgın güneş
Fark edilme diye sana hiç aldırmadım
…
Yalnız aşk!
Yalnız sevmek!
Yalnız sen!
…
Belki bir gün ben!
Gözlerime bakma lütfen
Çırılçıplağım utanıyorum
…
Ayrılık şarkısı çalma lütfen
Sonu beni de bitiriyor
Daha uzaklaşma
…
Olan varlığın yetmiyor
Bu tarafa gel
Gel uzaklaşma
Olmadığın yer bana da uzak
…
Benliğim sürüklenirken bilinmezliğe doğru buhranlarında geçmişe dair düşüncelerimin.
Kalp yorgun beden yorgun ruhumsa kaybolmuş düşünüşlerimde.
Bin parça olmuşum, her bir parçam yapayalnız.
Hepsi ayrı dünyada, olmuş binlerce dünya.
Odam bir yalnızlık rıhtımı, kayıp her parçam kendimden uzakta!
…
Çok uzak olduğum kendime!
Kendime de bir şiir yazarım ben!
…
Ağlama!
Ağlarsan duyamam
Ağlama uzağım
Uzağım saramam
Ağır gelir burada duramam
Düşmesin gözlerinden tek damla yaş
Sana kıyamam
…
Çok uzak olduğum kendime!
Beklide başkasından bana!
Benden başkasına.
Kim bilir?
…
Kendime sığdıramadığım her cümlem bir şiir oluyor bilmeyene anlamayana.
Ve ben sadece sıradan acılı şiirler yazan bir şair oluyorum anlatmak isterken dertlerimi!
…
Suç anlamayanın mı?
Anlatamayanın mı?
Belki de suç bizim!
…
Haberin var mı diyebileceğim o kadar çok hiç kimsem var ki.
Seçme lüksünde hiçbir şey anlatamadan bitiriyorum tüm dert sohbetlerimi.
Yarın bugünü turuncuya boyarken ben iple çekiyorum gecenin karasını. Dudaklarımdan sızıyor artık içimdekiler.
İçimden firar ediyorum kendimden.
…
Yavaş yavaş süzülüyorum kalbimden
Bakma anlamazsın halimden
Adına saklı
Sen bakışlı
Gel de pişmanlığımı al
…
Kolaysa aç kafeslerin kapılarını
Beni göklere sal
Özgürce uçayım
Beni bana sal
Hayata sırıtayım
…
Her ayrılık şiiri şairin ölümüdür!
Beni çok öldürüyorsun!
Bir kimlik kazanamıyor senden sonra akan gözyaşlarım.
Çepeçevre kuşatan acıların ve hasretlerin bir kimlik kazanamadı hala.
…
Her acı
Her gözyaşı
Hep bana kalıyor
Hep benim kimliğimde ağlıyor
Bu sevdanın ayrılıktan arta kalan yanları
…
Koşmalı!
Koşup yetişmeli!
Yetişmeli, yetişip çıkarmalı tüm sen acılarını içerimden.
Daha fazla uzaklaşmadan kendimden, koşmalı yetişmeli.
Böyle gözlerimden akarak bitmeyecek.
Boşuna bekliyorum.
Boşuna bekliyoruz bu ayrılık bende anlamını yitiriyor.
Ben senden ayrılamıyorum.
…
Aşk!
Severek seni sevmek!
Tatlı gelmesi tüm denizlerin
Ve bir elma şeker gibi yalamak gözyaşlarıma bulanmış yanaklarımı
Değer kazanması senin için atılan adımların
Unutulmaması senli hiçbir anın
…
Takvimlerde kokunu duymak
Yerli yersiz bir sürü korkuyu yaşamak seni düşünürken
Ama sevmek işte
Sevmek!
Sadece altı harfle binlerce cümleyi anlatan sevmek!
…
Unutmak hayata dair tüm umutları
Tüm şikayetleri unutmak
Ve hayal meyal yaşamak sen kokan binlerce planda, ümitte, adına yakında denilen onca uzak limanda
…
Şimdi ise hanilerde keşkeler de yitip gidiyor tüm yaşanmışlıklarımız.
Kaç intihar fikri varsa enjekte ediyor tüm şarkılar beynimden içeri.
Kapılıp gidiyorum bazen sensizliğin bile unutulduğu düşünce buhranlarımda ölüme doğru.
Bildiğim ne kadar keşke varsa şimdi hepsi bizim oldu.
Belki de benim!
Belki de bize dair her şey sahipsiz
Öksüz artık!
…
Biz hangi Allah’a yemin ettikte!
Ayrılık diyerek ayırdık tüm yeminleri kendimizden.
Hangi şehrin hangi rüzgarına kapılıp da yalana yalan katarak bir bir uzak ettik her yeminimizi.
Adına ayrılık diyecek kadar ne yaptık.
Ruhlarımız et tırnak olmuşken biz nasıl lime lime doğradık onca yeminli dilimizi.
Gözlerimiz bile sevişirken nasıl oldu da sen orada ben burada oldum.
…
Şimdi ne hayal kuruyorum
Nede yemin ediyorum.
Meğer
Sevmek sevende.
Sana ait ne kadar kahkaha varsa,
Gidende kalırmış.
…
Meğer aşk!
Kendini arkada bırakmakmış.
…
Şimdilerde!
…
Ağlanası anlarımdan benler gezer odamda.
Her bir yıkıntım ayaklarıma dolanır.
Yıkıntılarımda yıkılır kalırım.
…
Hatırlar mısın?
Bakar kalırdım
Takılırdım
Takılır kalırdım
Her kalışımda
Sana alışırdım
…
Alışmışım bırakamıyorum
Çok anı var atamıyorum
Her gidişle kaldın bende!
Gururun kovduğu
…
Aşkın kal diye yalvardığı bir gitmekti senin ki
Hep bir yanımdaydın
Ben öpmek isterdim
Gurur tutardı
Ben kovmak isterdim
…
Aşk yağmura dönerdi
Bazen siyah beyaz bir kabus
Bazen renkli bir hayal
Bazen acıtan
Bazen acıyan
…
Kal deyince kalmayan
Kovunca uzaklaşmayan
Bilirim unutmam gerek seni
Ama kolay değil bir kalemde silip atmak her şeyimi
…

Galiba ben sevmişim!

…
FORUMDAN OKUMAK İÇİN TIKLAYIN.

…
Tam göğsünün ortasında bir yerin acıyacak…
Evinin seni içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksin…
…
Sokağa fırlayacaksın…
Sokaklar da dar gelecek…
…
Tıpkı vücudunun yüreğine dar geldiği gibi…
Ne denizin mavisi açacak içini ne pırıl pırıl gökyüzü…
…
Kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek bir yandan da kaybolacak kadar küçüleceksin…
Birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan…
…
“önemli olan sağlık.”
“yaşamak güzel.”
“boş ver her şey unutulur.”
…
Sen hiçbirini duymayacaksın…
Gözyaşlarından etrafı göremez hale geleceksin…
…
Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek az sonra kollarında ölmek isteyecek kadar çok seveceksin…
Hep ondan bahsetmek isteyeceksin…
…
“Ölüme çare bulundu” ya da “yarın kıyamet kopacakmış” deseler başını
Kaldırıp “ne dedin?” diye sormayacaksın…
…
Yalnız kalmak isteyeceksin…
Hem de kalabalıkların arasında kaybolmak…
…
İkisi de yetmeyecek…
Geçmişi düşüneceksin…
…
Neredeyse dakika dakika…
Ama kötüleri atlayarak…
…
Onunla geçtiğin yerlerden geçmek isteyeceksin…
Gittiğin yerlere gitmek…
…
Bu sana hiç iyi gelmeyecek…
Ama bile bile yapacaksın…
…
Biri sana içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese kaçacaksın…
Aslında kurtulmak istediğin halde o acıyı yaşamak için direneceksin…
…
Hayatının geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin…
Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin…
…
Herkesi ona benzetip…
Kimseyi onun yerine koyamayacaksın…
…
Hiçbir şey oyalamayacak seni…
İlaçlara sığınacaksın…
…
Birkaç saat kafanı bulandıran ama asla onu unutturmayan…
Sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren…
…
Bütün şarkı sözlerilar sizin için yazılmış gibi gelecek…
Boğazın düğümlenecek dinleyemeyeceksin…
…
Uyumak zor uyanmak kolay olacak…
Sabahı iple çekeceksin…
…
Bazen de “hiç güneş doğmasa” diyeceksin…
Ne geceler rahatlatacak seni ne gündüzler…
…
Ölmeyi isteyip ölemeyeceksin…
Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çıkana sarılmak isteyeceksin…
…
Nafile…
Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek…
…
Rüyalar göreceksin gerçek olmasını istediğin…
Her sıçrayarak uyandığında onun adını söylediğini fark edeceksin…
…
Telefonun çalmasını bekleyeceksin…
Aramayacağını bile bile…
…
Her çaldığında yüreğin ağzına gelecek…
Ağlamaklı konuşacaksın arayanlarla…
…
Yüreğin burkulacak…
Canın yanacak…
…
Bir daha sevmemeye yemin edeceksin…
Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinden…
…
Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksın…
Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için kendinden nefret edeceksin…
…
Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin…
Onunla hiçbir anının olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek…
…
Ama bir umut…
Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu…
…
Bu umut seni gitmekten alıkoyacak…
Gel gitler içinde yaşayacaksın…
…
Buna yaşamak denirse…
Razı mısın bütün bunlara…?
…
Hazır mısın sonunda ölüp ölüp dirilmeye…?
O halde aşık olabilirsin …
…
FORUMDAN OKUMAK İÇİN TIKLAYIN.

…
Aşk Üstüne
Yine sensindir özünden ayrı kalan.
O seni düşünmezken, sen yalnızlığına varırsın,
incitirsin başkalarını.
O yoksa hiç kimse yoktur, gecende, gündüzünde,
açlığında, tokluğunda, su içmelerinde de..
Bir tek sen kalırsın.
…
Aşk`tan Öncesi:
Yalnızlık, herkesten hızlı adımlarla kaçarcasına yalnızlık. Bir uçurumun kenarına oturmak gibi, aşağıya bakmaya korkar, direnir, en sonunda o uzun boşluğun çok da korkunç olmadığını görürsün.
Sadece derinlik.
İlk bakış zordur, bakana kadardır her şey. Düşesin gelir ve düşmeden orada öylece oturur kalırsın. Bir uçurumun kenarıdır yalnızlık. Gitmektir hep artan, öyle gidersin ki, gittiğin yerin dönülmez olduğunu sanarsın ve hiçbir zaman dönemeyeceğin kadar uzak değildir vardığın nokta.
…
Aşk İle:
Başkası için özünden arınırsın. O uçurumun kenarına yeniden dönmemek için, başkası için başkalaşırsın. Ona ait olmak için onun görmek istediği olmak istersin. Seni buna iten, içine düştüğün aşkın kutsallığıdır. Sırf onun için, özünü saklarsın. Özünden arınmak, aşık olunamayacak biri olduğundan değildir. Sadece onun düşlediği olabilmek içindir.
Sen beyazı sevdiğin bir anda kendini siyaha tapar bulursun. Sırf o sevdiği içindir bu. Tüm gömleklerin siyah oluverir, en sevdiğin beyaz kaleminin bile içi donar, kışsa mevsimlerden, çekmecende unuttuğun kalemin. Siyah kalemlerle ona notlar bırakırsın, onu sevdiğini, onun sevdiği kalemlerle yazarsan, seni daha çok seveceği içindir bu.
Aynalara daha sık bakarsın, hem güzelliğini hem içindeki aşkı yansıttığı için aynalara koşarsın. Hem onu hem seni görürsün. Her şeyi daha başkalaştırır aşk içinde olmak. Kokular, renkler başka tatlar biriktirir duyularında.
…
Aklına düşmez olur uçurumun kenarları. Sırf oraya dönmemek içindir, bir başkası olursun.
Ta ki yorgun düşene kadar. Seni yoran özünden arınmak değildir, tek başına arınmaktır aşkı zorlaştıran. Onun da senin kadar, senin için, senin istediğince olmamasıdır seni yoran. Kimse düşlediğine erişemez, aynı insanda, tüm beklediklerine, hiç kimse.
İşte bu yorar kalbimizi, kendin için bir başkası yaratmak isterken, kendin de bir başkası olursun.
Arınmak zorundasındır.
Kokuları daha farklı duyabilmek, düşmemek için yalnızlığa ..
Seversin, taparsın, ölürsün, yaşarken de ölür insan, en çok aşk içindeyken ölür. Binlerce ve gecelerce. Sırf onunla bir yaşam sürebilmektir; kimimiz için aşk.
…
Aşk`tan Sonrası:
Yine sensindir özünden ayrı kalan. O seni düşünmezken, sen yalnızlığına varırsın, incitirsin başkalarını.
O yoksa hiç kimse yoktur, gecende, gündüzünde, açlığında, tokluğunda, su içmelerinde de bir tek sen kalırsın. Yalnızlık seni yorana dek, onsuz ve onunla yaşarsın her anını. Duyduğun müzikler, giydiğin siyah gömlekler, her şey onu hatırlatır.
Gözyaşlarını sildiğin mendilin bile siyah olmadığına kahredersin. Onun sevdiği gibi olmadığından. Oysa o yoktur artık. Senin için her an, her yerde yaşadığın, hak etmediğin yalnızlığın bile çoktur ona.
Sen böyle düşünürsün, arada bir gördüğün dostlarından da duyduğun budur. Sevgin mi fazla gelmiştir ona?
…
Fazla mı tüketmişsindir her şeyini ve bu mudur onu sıkan şey. Ne çok sorular birikir kendinde. Sadece onun olmak mıdır, bir yerden sonra aşkı bitiren. Sadece onunsundur, her şeyinle, düşlerinle.
O ise başkalarına ait aşklar peşindedir, neden? Ne kadar saçmadır (!) bir ömür boyu biriyle olmak isteği. Ve aşktan sonra hala onunlasındır, onunla kalırsın hem özünde hem özünden uzaksındır yine. Seni özünden uzak kılan tek şey kalır; O´na ait olmadan da, onunsundur her şeyinle. Yok mudur böyle sevgiler? Her gün aynada gördüğüm. Aynı şehirde yıllarca uzaktasındır ondan, onun haberi olmadan. Kısacası aşktan öncesi, aşk ilesi ve aşktan sonrası varsa bir insanın işte onun duyduğudur AŞK.
…
Gerçek ve ölümsüz aşk ..
Her şeyin yarısını yaşadığın, yarım kaldığındır aşktan sonrası.
Aynalarda bedeninin yarısını gördün mü sen hiç?
Sen aşksın: yaz kendini.
Beyaz kalemini çekmecelerde unutma hiçbir zaman. İncinirsin! ..
…
Mutlu olun ve Sevilin

…

FORUMDAN OKUMAK İÇİN TIKLAYIN.