Gölgenin Öptüğü ..

Aydınlığın gizli kalmış karartısısın sen , gölgenin öptüğü..
Saklı kalmış düşlerin , beyninin ardında.
Göremedim o düşleri bu sonsuzlukta.
Büyüyle kaplanmış kalbin.
Açmak zordu ama imkansız değildi.Beni sana getiren güç şimdi daha da tutkuluydu.
Tıpkı iyice tutuşmuş bir alev gibi.
Yakmak istiyordum !
Saklı kaldığın karanlığından çıkarıp aydınlığı benimle keşfetmeni istediğim gibi..
Sen gölgenin öptüğü , düşlerinin saklı kaldığı gizemli ruh..
Sessizliğin derin çığlığı adını fısıldıyordu sürekli kulağıma.
Her seferinde daha sesli , daha içten ve şiddetli..
Ateşin sarıyordu bedenimi , ruhum teslimken o tapılacak suratına..
Ey düşlerin karanlık kaldığı , gizemin büyüsü ;

Ben … ben sana tutulmuştum..
Kaçış yoktu..
Çünkü sen … sen gölgenin öptüğü , ruhumun seninle söndüğü bir tanrıçaydın.
Özlemini çektiğim tek gerçek.
Gizli , karanlık ve kışkırtıcı …
Yakan ve kör eden güzelliğin ardında ki keşfedemediğim gizli aşk..!